ECLI:NL:RBDHA:2026:30854

uitspraak van de enkelvoudige kamer op het verzet van

Inleiding

Bij uitspraak van 19 februari 2026 (de bestreden uitspraak) heeft de rechtbank het beroep van geopposeerden gegrond verklaard en het met een besluit gelijk te stellen niet tijdig nemen van een besluit vernietigd. De rechtbank heeft opposant opgedragen om binnen vier weken na de verzending van de uitspraak een besluit te nemen op de aanvraag, dan wel binnen acht, zestien of twintig weken een besluit te nemen afhankelijk van het bieden van herstel verzuim en/of het doen van nader onderzoek. De rechtbank heeft voorts bepaald dat opposant aan geopposeerden een dwangsom van €100,- verbeurt voor elke dag waarmee hij de genoemde termijn overschrijdt, met een maximum van €7.500,-. Ten slotte heeft de rechtbank opposant veroordeeld in de proceskosten tot een bedrag van €467,-.

Opposant heeft tegen deze uitspraak verzet ingesteld.

Opposant heeft niet verzocht om op een zitting te worden gehoord.

Beoordeling door de rechtbank

2. De rechtbank beoordeelt in deze uitspraak uitsluitend of in de uitspraak van 19 februari 2026 terecht is geoordeeld dat buiten redelijke twijfel is dat het beroep gegrond is. Zij doet dit aan de hand van de gronden van het verzet.

3. De rechtbank komt tot het oordeel dat het verzet gegrond is. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.

4. [referent] (referent) heeft op 12 augustus 2024 ten behoeve van zijn ouders en minderjarige broertjes (geopposeerden) een aanvraag ingediend tot het verlenen van een mvv in het kader van nareis. Geopposeerden vinden dat opposant te lang doet over het nemen van een beslissing op hun aanvraag. Geopposeerden hebben daarom een beroep ingediend tegen het niet-tijdig beslissen op hun aanvraag.

5. De rechtbank heeft in de beroepszaak uitspraak gedaan zonder zitting. Dat mag de rechtbank als het eindoordeel buiten redelijke twijfel staat. De rechtbank heeft het beroep kennelijk gegrond geacht. De reden hiervoor is dat de rechtbank tot de conclusie is gekomen dat de beslistermijn was verstreken en opposant nog geen besluit had genomen. De rechtbank heeft bepaald dat opposant dat alsnog moest doen. De rechtbank heeft daarbij bepaald dat de beslistermijn in beginsel vier weken is, en alleen langer dan vier weken is als opposant de gelegenheid biedt tot herstel van verzuimen of als opposant nader onderzoek aanbiedt.

6. Opposant stelt zich op het standpunt dat de rechtbank het beroep van geopposeerden ten onrechte kennelijk gegrond heeft verklaard met toepassing van artikel 8:54 van de Awb. De rechtbank heeft het verweerschrift van 16 februari 2026 namelijk niet kenbaar in de beoordeling betrokken.

7. Opposant heeft op 13 augustus 2024 de aanvragen van geopposeerden ontvangen. De beslistermijn is op 11 februari 2025 verstreken. Geopposeerden hebben opposant bij schrijven van 15 maart 2025, ontvangen op 18 maart 2025, in gebreke gesteld. In het vervolg hierop hebben geopposeerden op 9 april 2025 het aan de uitspraak van 19 februari 2026 onderhavige beroep (met kenmerk NL25.16761) wegens niet tijdig beslissen ingesteld bij de rechtbank.

Vervolgens hebben geopposeeerden op 9 september 2025 nogmaals, bijgestaan door een andere gemachtigde, een beroep niet tijdig beslissen ingediend bij de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Utrecht (met kenmerk NL25.43635). Dit beroep is op 23 december 2025 gegrond verklaard, waarbij opposant is opgedragen om binnen acht weken na bekendmaking van deze uitspraak een beslissing te nemen op de aanvragen van geopposeerden, dan wel binnen twintig weken indien de opposant zou besluiten tot nader onderzoek. Voorts heeft de rechtbank in deze uitspraak bepaald dat opposant een dwangsom van € 100,- aan geopposeerden verbeurt voor elke dag waarmee de hiervoor gestelde termijn wordt overschreden, met een maximum van € 15.000,-.

Op 16 februari 2026 heeft opposant in het onderhavige beroep (met kenmerk NL25.16761) een verweerschrift ingediend, waarin op de uitspraak van 23 december 2025 (met kenmerk NL25.43635) is gewezen. In het verweerschrift heeft opposant zich op het standpunt gesteld dat hiermee het onderhavige geschil was beslecht, zodat het beroep niet-ontvankelijk had moeten zijn. Volgens opposant heeft de rechtbank het procesdossier onvoldoende betrokken in de beoordeling van de ontvankelijkheid van het beroep. De rechtbank heeft daarbij in de uitspraak aangegeven dat er geen verweerschrift is ingediend, terwijl dit wel is gedaan.

De regels in verzet

8. Verzet gaat over de vraag of de rechtbank ten onrechte tot vereenvoudigde behandeling is overgegaan wegens de kennelijke uitkomst van - in dit geval - het beroep van opposant. Dit betekent dat de beoordeling van de rechtbank in verzet beperkt is tot de vraag of terecht uitspraak is gedaan zonder opposant op zitting te horen. Als in verzet argumenten naar voren worden gebracht die in geval van een normale behandeling ook nog hadden kunnen worden aangevoerd, moet worden beoordeeld of hierdoor twijfel ontstaat over de uitkomst. Zo ja, dan moet de rechter het verzet gegrond verklaren zodat nader onderzoek kan plaatsvinden.

Het oordeel van de rechtbank

9. De verzetsgrond van opposant slaagt. Uit wat opposant heeft aangevoerd, volgt dat de rechtbank in de bestreden uitspraak ten onrechte het verweerschrift niet kenbaar heeft betrokken in haar oordeel. De rechtbank gaat in de uitspraak namelijk niet kenbaar in op het standpunt van opposant dat er meerdere beroepen wegens niet tijdig beslissen waren ingediend en dat de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Utrecht, op 23 december 2025 het (later ingediende) beroep wegens niet tijdig beslissen met kenmerk NL25.43635 gegrond heeft verklaard.

Conclusie en gevolgen

Beslissing

Tegen deze uitspraak staat geen hoger beroep of verzet open.