ECLI:NL:RBDHA:2026:30465

1. De procedure

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- de dagvaarding van 6 maart 2026, met producties;

- de conclusie van antwoord van 14 juni 2026, met producties;

- de brief waarin is meegedeeld dat een mondelinge behandeling is bepaald.

De mondelinge behandeling was op 18 september 2026. De griffier heeft aantekeningen gemaakt van wat tijdens de mondelinge behandeling is besproken. Die zittingsaantekeningen bevinden zich in het procesdossier.

Ter zitting heeft [eisende partij] een akte eiswijzing overgelegd. Hij heeft de buitengerechtelijke kosten laten vallen omdat ze niet gemaakt zijn en heeft enkele bewoordingen aangepast. Namens [gedaagde partij] heeft mr. Bouyazdouzen bezwaar gemaakt tegen de eiswijziging.

Ten slotte is vonnis bepaald op vandaag.

2. De zaak in het kort

De zaak gaat over de koop van een tweedehandsauto. [eisende partij] heeft een auto gekocht van [gedaagde partij] . Binnen enkele weken na de aankoop kreeg de auto storingen. Volgens [eisende partij] is de auto non-conform. Daarom vordert hij een verklaring voor recht dat de koopovereenkomst is ontbonden. Ook vordert hij terugbetaling van de koopprijs. Partijen zijn het daarnaast niet eens over de koopsom. Volgens [eisende partij] heeft hij € 7.850 contant betaald. [gedaagde partij] betwist dat en stelt dat slechts € 5.000 is betaald. [gedaagde partij] betwist ook dat de auto non-conform is. De kantonrechter wijst de vordering van [eisende partij] grotendeels toe. Hierna wordt uitgelegd hoe de kantonrechter tot dit oordeel is gekomen.

3. De feiten

[eisende partij] is consument. [gedaagde partij] is een professionele in- en verkoper van gebruikte auto's.

Begin oktober 2025 bood [gedaagde partij] via Marktplaats een tweedehandsauto te koop aan van het merk en type Renault Clio Estate, kenteken [kenteken] , bouwjaar februari 2015, met een kilometerstand van 124.404 km, voor een bedrag van € 7.995. De marktplaats advertentie vermeldt - voor zover relevant - dat de distributieriem is vervangen en dat de auto goed rijdt, schakelt en remt.

Op 7 oktober 2025 heeft [eisende partij] via het chatprogramma van Marktplaats contact opgenomen met [gedaagde partij] en nog enkele vragen gesteld over de auto. Ook vroeg hij of er nog over de prijs viel te onderhandelen. [gedaagde partij] antwoordde daarop: ‘is helaas vaste prijs. Heb de auto al 2 keer afgeprijsd’. Daarnaast werd een afspraak gemaakt om de auto de volgende dag te bezichtigen.

Op 8 oktober 2025 heeft [eisende partij] de auto van [gedaagde partij] gekocht en contant betaald.

Tijdens een reis naar Düsseldorf zijn op 21 oktober 2025 problemen ontstaan met de auto. Bij terugkomst in Nederland heeft [eisende partij] eerst per WhatsApp contact opgenomen met [gedaagde partij] . Vervolgens is hij op 23 oktober 2025 langsgegaan bij het autobedrijf.. Daar is de auto uitgelezen en zijn de foutcodes gewist. In de dagen erna waren de storingen nog steeds niet verholpen. [eisende partij] heeft toen nog meerdere keren geprobeerd contact te krijgen met [gedaagde partij] maar zonder succes.

Op 4 november heeft [eisende partij] de auto ter inspectie aangeboden aan garagebedrijf Carpoint in Breda die de auto heeft geïnspecteerd en de gewiste foutcodes alsnog heeft uitgelezen. De bevindingen heeft Carpoint vastgelegd in een technisch diagnoserapport. Daarin staat onder meer vermeld:

‘Deze storingen veroorzaken ernstige rijproblemen, waaronder slecht of niet automatisch schakelen, motorstoringen en communicatiefouten tussen ECU-modules’,

en verderop:

‘Technische conclusie

Het voertuig verkeert niet in normale gebruiksstaat.

De aanwezige storingen hebben een directe invloed op de veiligheid en functionaliteit van de auto, met name op:

automatische transmissie (schakelfouten);

aandrijving en motormanagement;

stuurinrichting;

elektrische voeding en communicatienetwerk (CAN-bus)

Deze gebreken zijn niet veroorzaakt door de gebruiker en staan los van olie- of onderhoudsvervanging.

Het voertuig had in deze staat nooit als technisch goed of “probleemloos” verkocht mogen worden.’

4. Het geschil

[eisende partij] vordert - samengevat – primair, en na wijziging van eis: i. voor recht te verklaren dat de koopovereenkomst tussen [eisende partij] en [gedaagde partij] rechtsgeldig buitengerechtelijk is ontbonden; ii. [gedaagde partij] te veroordelen tot betaling van een bedrag van € 7.850, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 23 januari 2026;

subsidiair

iii. de koopovereenkomst tussen [eisende partij] en [gedaagde partij] te ontbinden met veroordeling van [gedaagde partij] tot betaling van € 7.850, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 23 januari 2026;

[eisende partij] legt aan zijn vordering ten grondslag dat [gedaagde partij] op grond van de koopovereenkomst gehouden was een auto te leveren die aan de overeenkomst beantwoordt.

Volgens [eisende partij] vertoonde de auto gebreken en voldeed deze daarom niet aan wat hij op grond van de overeenkomst mocht verwachten. [gedaagde partij] is in de gelegenheid gesteld de gebreken binnen een redelijke termijn te herstellen, maar heeft dat niet gedaan. [eisende partij] was daarom bevoegd de overeenkomst te ontbinden. Als gevolg van die ontbinding is [eisende partij] gehouden het aankoopbedrag terug te betalen en de auto terug te nemen.

[gedaagde partij] voert verweer. Hij stelt dat de vordering van [eisende partij] moet worden afgewezen. Volgens [gedaagde partij] is hij met [eisende partij] overeengekomen dat de auto ‘voetstoots’ is gekocht, reden waarom de koopprijs slechts € 5.000 was. Dat betekende ook dat [eisende partij] geen beroep op non-conformiteit kon doen. Subsidiair voert [gedaagde partij] aan dat aan een auto van deze leeftijd en prijsklasse niet dezelfde eisen kunnen worden gesteld als aan een nieuwe of jongere auto. [eisende partij] mocht daarom niet verwachten dat de auto geheel vrij zou zijn van gebreken, voor zover het gaat om gebreken die passen binnen het normale verwachtingspatroon bij een tweedehandsauto met deze eigenschappen.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.

5. De beoordeling

[gedaagde partij] heeft ter zitting bezwaar gemaakt tegen de eiswijziging van [eisende partij] . De indiening is volgens de gemachtigde strijdig met de goede procesorde omdat hij te laat is ingediend (tijdens de zitting) om nog te kunnen reageren, de gewijzigde eis bevat een additionele verklaring voor recht en ten slotte zijn inhoudelijk andere bewoordingen gebruikt die de gemachtigde niet heeft kunnen beoordelen. Dit bezwaar wordt verworpen omdat de eiswijziging in de kern een eisvermindering behelst van de oorspronkelijke eis. [eisende partij] vordert niet langer de buitengerechtelijke incassokosten. Dat daarnaast bij eiswijziging de bewoording van de vordering tot terugname van de auto is aangepast doet daaraan niet af. Niet gebleken is dat die wijzigingen in strijd zijn met de eisen van een goede procesorde of dat [gedaagde partij] door de wijziging van eis in zijn belangen wordt geschaad.

Juridisch beoordelingskader

De koop van de auto door [eisende partij] is een consumentenkoop als bedoeld in artikel 7:5 van het Burgerlijk Wetboek (BW). [eisende partij] beroept zich op non-conformiteit. Het uitgangspunt bij de beoordeling van een beroep op non-conformiteit is de in artikel 7:17, eerste lid, BW neergelegde regel, dat een afgeleverde zaak aan de overeenkomst moet voldoen. Op grond van artikel 7:17, tweede lid, BW mag een koper verwachten de gekochte zaak de eigenschappen bezit die voor een normaal gebruik daarvan nodig zijn en waarvan hij de aanwezigheid niet behoefde te betwijfelen.

Bij de koop van een tweedehandsauto die bestemd is voor deelname aan het verkeer, geldt volgens vaste rechtspraak dat de auto niet aan de overeenkomst beantwoordt als sprake is van een gebrek dat de verkeersveiligheid in gevaar brengt en dat voor de koper niet eenvoudig te ontdekken of te herstellen is. Van de koper van een gebruikte auto mag worden verwacht dat hij rekening houdt met normale slijtage en met de mogelijkheid dat reparaties nodig zijn. De verwachtingen die de koper van de auto mag hebben, worden mede bepaald door de leeftijd, kilometerstand, onderhoudsstaat en prijs van de auto.

Ernstige of bijzondere gebreken die zich al kort na de koop voordoen en die niet passen bij de eigenschappen en staat van de auto, hoeft een koper niet te verwachten. In dat geval kan sprake zijn van een auto die niet aan de overeenkomst beantwoordt.

Koopsom

Zoals hiervoor in 5.3 is overwogen, hangt wat [eisende partij] van de auto mocht verwachten mede af van de prijs. Partijen verschillen van mening over de prijs die [eisende partij] contant heeft betaald. Daarom beoordeelt de kantonrechter eerst welke koopprijs is betaald.

[eisende partij] stelt dat hij € 7.850 heeft betaald terwijl [gedaagde partij] dit betwist en stelt dat slechts € 5.000 is voldaan. Hij voert aan dat partijen uiteindelijk zijn overeengekomen dat [eisende partij] de auto ‘voetstoots’ kocht. Dat wil zeggen dat [eisende partij] in ruil voor een lagere prijs uitdrukkelijk afstand deed van het recht om zich op non-conformiteit te beroepen. Nu [gedaagde partij] de door [eisende partij] gestelde koopprijs gemotiveerd heeft betwist, komt het erop aan of [eisende partij] voldoende heeft gesteld en, voor zover nodig, heeft onderbouwd dat hij € 7.850 heeft betaald.

[eisende partij] heeft zijn stelling dat hij € 7.850 heeft betaald voldoende onderbouwd. [gedaagde partij] heeft die stelling gemotiveerd betwist, maar zijn betwisting steunt alleen op zijn eigen verklaring. Voor de lezing van [eisende partij] biedt het dossier wel voldoende aanknopingspunten. In de communicatie tussen partijen is steeds gesproken over een vraagprijs van € 7.950. [gedaagde partij] heeft daarbij uitdrukkelijk aangegeven dat hij de prijs niet verder wilde verlagen, omdat de auto al twee keer was afgeprijsd. In de WhatsApp- en e-mailcorrespondentie na de aankoop heeft [eisende partij] telkens naar een koopprijs van € 7.850 verwezen. [gedaagde partij] heeft dat nooit weersproken. Als partijen echt waren overeengekomen dat [eisende partij] de auto ‘voetstoots’ kocht, had het bovendien voor de hand gelegen dat dit op de factuur was vermeld. Dat is niet het geval. Ook heeft [gedaagde partij] zich bij de eerste klachten niet op een ‘voetstoots’-afspraak beroepen. Integendeel: hij heeft de auto laten uitlezen en herstel aangeboden. Dat beroep doet hij pas in deze procedure. Onder die omstandigheden heeft [eisende partij] voldoende aangetoond dat hij € 7.850 heeft betaald. De kantonrechter gaat daarom uit van een koopprijs van € 7.850.

Beoordeling van de gebreken aan de auto

Carpoint heeft gebreken aan de auto vastgesteld (zie overweging 3.6) en heeft aangegeven dat deze gebreken invloed hebben op de veiligheid van de auto. Daarmee is niet vastgesteld dat die gebreken de verkeersveiligheid in gevaar brengen. Wel leidt de kantonrechter daaruit af dat deze storingen aan normaal gebruik van de auto in de weg stonden. Gelet op de omstandigheden van de auto, in het bijzonder de leeftijd, de prijs en de overige staat waarin deze verkeerde, hoefde [eisende partij] dergelijke gebreken naar het oordeel van de kantonrechter niet te verwachten.

Bewijslast non-conformiteit

De bewijslast van non-conformiteit ligt in beginsel bij de koper. Voor een consument-koper zoals [eisende partij] geldt op grond van de wet een bijzondere bescherming. Als zich binnen één jaar na de aflevering een gebrek openbaart, wordt vermoed dat de zaak al bij de aflevering niet aan de overeenkomst voldeed. In dat geval is het aan de verkoper om te stellen en zo nodig te bewijzen dat de auto bij verkoop wel aan de overeenkomst voldeed. [gedaagde partij] heeft dit miskend en zich ten onrechte op het standpunt gesteld dat het aan [eisende partij] was om te bewijzen dat de auto non-conform was. [gedaagde partij] heeft het bewijsvermoeden dat de auto bij verkoop al non-conform was niet, althans onvoldoende weerlegd.

[gedaagde partij] was niet in verzuim toen de overeenkomst buitengerechtelijk werd ontbonden

[eisende partij] was daarom gerechtigd om nakoming van de overeenkomst te vorderen. Hij heeft [gedaagde partij] op 4 november 2025 in gebreke gesteld en aangemaand om de auto binnen veertien dagen te herstellen. [eisende partij] heeft die termijn echter niet afgewacht en heeft al op 10 november 2025 de buitengerechtelijke ontbinding ingeroepen. Dat was op dat moment nog niet mogelijk en had pas na de gestelde termijn gekund. Daarom is de overeenkomst niet buitengerechtelijk ontbonden en wordt de gevraagde verklaring voor recht afgewezen.

De overeenkomst wordt door de kantonrechter ontbonden

Vaststaat dat [gedaagde partij] de gebreken niet heeft hersteld binnen de door [eisende partij] gestelde termijn van veertien dagen. Daarmee is hij na het verstrijken van die termijn in verzuim geraakt. Dat [gedaagde partij] ter zitting heeft verklaard dat hij steeds bereid is geweest de auto te herstellen of een andere regeling met [eisende partij] te treffen, blijkt niet uit het dossier. [gedaagde partij] heeft niet meer gereageerd op WhatsApp-berichten en brieven van [eisende partij] . Pas in januari 2026, nadat [eisende partij] een advocaat had ingeschakeld, verklaarde hij zich onder voorwaarden bereid de auto terug te nemen. Zo’n aanbod na het intreden van het verzuim hoeft [eisende partij] niet te accepteren als [gedaagde partij] daarbij niet ook betaling van schadevergoeding en kosten aanbiedt. Dat heeft [gedaagde partij] niet gedaan. Dat de buitengerechtelijke ontbinding te vroeg kwam, staat er niet aan in de weg dat de kantonrechter de overeenkomst nu ontbindt.

Als het afgeleverde niet aan de overeenkomst beantwoordt, heeft de koper in beginsel de bevoegdheid om de overeenkomst te ontbinden, tenzij de afwijking van hetgeen is overeengekomen, gelet op haar geringe betekenis, ontbinding met haar gevolgen niet rechtvaardigt. In deze zaak zijn de gebreken van de auto niet van geringe betekenis in de zin van genoemde bepaling, zodat ontbinding gerechtvaardigd is.

De kantonrechter ontbindt daarom de koopovereenkomst tussen [eisende partij] en [gedaagde partij] . Dit brengt mee dat partijen over en weer ongedaanmakingsverbintenissen hebben. [eisende partij] moet [gedaagde partij] in de gelegenheid stellen de auto op te halen, en [gedaagde partij] moet de koopprijs aan [eisende partij] terugbetalen.

Wettelijke rente

[eisende partij] vordert wettelijke rente vanaf 22 januari 2026. [gedaagde partij] heeft hier geen verweer tegen gevoerd zodat de kantonrechter [eisende partij] hierin zal volgen.

Matiging dwangsom

De kantonrechter ziet aanleiding de gevorderde dwangsom te matigen. De gevorderde dwangsom staat niet in redelijke verhouding tot het belang van [eisende partij] bij nakoming. De dwangsom zal daarom worden gematigd en gemaximeerd als hierna vermeld. [gedaagde partij] zal worden veroordeeld binnen twee weken na betekening van dit vonnis de auto bij [eisende partij] op te halen, onder afgifte van een deugdelijk vrijwaringsbewijs aan [eisende partij] , zulks op straffe van een dwangsom van € 350 per dag tot een maximum van€ 10.000.

Proceskosten

[gedaagde partij] is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. Omdat [eisende partij] heeft geprocedeerd op basis van een toevoeging, zal [gedaagde partij] niet worden veroordeeld tot betaling van de explootkosten en betekeningskosten.

Tot aan dit vonnis worden de proceskosten aan de zijde van [eisende partij] als volgt vastgesteld:

De proceskosten van [eisende partij] worden begroot op:

- griffierecht

€

93,00

- verschotten

€

5,56

- salaris gemachtigde

€

720,00

(2 punten × € 360,00)

- nakosten

€

144,00

Totaal

€

962,56

6. De beslissing

ontbindt de op 8 oktober 2025 gesloten koopovereenkomst tussen [eisende partij] en [gedaagde partij] met betrekking tot de Renault Clio Estate, met kenteken [kenteken] ,

veroordeelt [gedaagde partij] om binnen twee weken na betekening van dit vonnis de Renault bij [eisende partij] op te halen, onder afgifte van een deugdelijk vrijwaringsbewijs aan [eisende partij] , zulks op straffe van een dwangsom van € 350 per dag tot een maximum van € 10.000, voor elke dag dat [gedaagde partij] hiermee in gebreke blijft,

veroordeelt [gedaagde partij] om tegen behoorlijk bewijs van kwijting aan [eisende partij] te betalen een bedrag van € 7.850, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 23 januari 2026 tot aan de dag van volledige betaling,

veroordeelt [gedaagde partij] in de proceskosten van € 962,56, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe,

verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad,

wijst het meer of anders gevorderde af.

Dit vonnis is gewezen door mr. T.M. van den Bosch en in het openbaar uitgesproken op 16 oktober 2026.