ECLI:NL:GHSHE:2026:951

Goednummer : PL2100-2024076935-2192697

Object : Vuurwapen (Revolver)

Merk/type : Nagant 1939

Kaliber : 7,62 nagant

Bijzonderheden : Zwartkleurige revolver afkomstig uit kluis schuur

Goednummer : PL2100-2024076935-2192698

Object : Vuurwapen (Pistool)

Merk/type : Fn 1900

Kaliber : 7,65mm

Bijzonderheden : Zat in foedraal samen met 2 losse, gevulde magazijnen Pistool met deels gevuld magazijn afkomstig uit kluis

Goednummer : PL2100-2024076935-2192700

Object : Vuurwapen (Pistool)

Merk/type : Cz 27

Kaliber : 7,65mm

Bijzonderheden : Vuurwapen uit kluis schuur

Goednummer : PL2100-2024076935-2192697 Het in beslag genomen voorwerp voorzien van Goednummer: PL2100-2024076935-2192697 betreft een centraalvuur revolver van de Russische wapenfabrikant Tula Arsenal Izhevsk type Nagant, model 1895. Het kaliber van deze revolver is 7.62 Nagant (7.62x38R).Het is een voorwerp bestemd en geschikt om projectielen door een loop af te schieten, waarvan de werking berust op het teweegbrengen van een scheikundige ontploffing of een andere scheikundige reactie. Derhalve is dit voorwerp een vuurwapen in de zin van artikel 1 onder 3, gelet op artikel 2, lid l categorie III onder I van de Wet wapens en munitie. Het vuurwapen valt niet onder categorie II, sub 2, 3 of 6 van de Wet Wapens en Munitie.

Goednummer : PL2100-2024076935-2192698

Het in beslag genomen voorwerp voorzien van Goednummer: PL2100-2024076935-2192698 betreft een semi-automatisch centraalvuur pistool van de

Belgische wapenfabrikant Fabrique Nationale (FN) model 1900. Het pistool was

vervaardigd uit metaal en had een lengte van circa 165 millimeter en een hoogte van

circa 115 millimeter. Het kaliber van dit pistool betreft 7.65 millimeter.

Het is een voorwerp bestemd en geschikt om stoffen en projectielen door een loop af

te schieten, waarvan de werking berust op het teweegbrengen van een scheikundige

ontploffing of een andere scheikundige reactie. Derhalve is dit voorwerp een vuurwapen in de zin van artikel 1 onder 3, gelet op artikel 2, lid 1 categorie III onder I van de Wet wapens en munitie. Het vuurwapen valt niet onder categorie II, sub 2, 3 of 6 van de Wet Wapens en Munitie.

U vraagt mij of ik wapens heb verkocht in de periode nadat ik in onderzoek Fredonia ben geschorst. Ik heb een paar pogingen gedaan, dat betrof de wapens die in feit 3 worden genoemd (het hof begrijpt de volgende vuurwapens: een Tula Arsenal Izhevsk, type Nagant 1939, model 1895, kaliber 7.62 Nagant (goed 2192697), een (semi automatisch) pistool, Fabrique Nationale, model 1900, kaliber 7,62 65 mm (goed 2192698) en een (semi automatisch) pistool, Česká Ceska Zzbrojovka, model 27, kaliber 7,65 mm (goed 2192700) .

Ik heb mensen bij elkaar proberen te brengen in de hoop daar iets aan over te kunnen houden.

U vraagt of ik in de periode voordat ik in onderzoek Fredonia werd aangehouden wapens heb aangekocht. Ik denk het wel.

Ik wilde al voor 28 april 2023 van die drie wapens af en toen ik financieel krap zat heb ik geprobeerd ze weg te doen.

Ik weet waar ik ze aangekocht heb en ik heb aan mensen verkocht bij wie ik thuiskwam.

Ik had wapens liggen en heb gekocht en verkocht. Ik had dat niet moeten doen.

De vuurwapens die door de politie in de kluis in de schuur bij mijn woning aan [adres 3] zijn aangetroffen heb ik daar zelf neergelegd. Het klopt dat ik de revolver Tula Arsenal Izhevsk, type Nagant 1939, model 1895, kaliber 7.62 en het semi automatisch pistool, Česká Zbrojovka, model 27, kaliber 7,65 mm, die zijn aangetroffen in de kluis heb geprobeerd te verkopen.

Ik had geen vergunning, geen erkenning en ook geen ontheffing voor wapens en munitie.

U houdt mij een WhatsAppgesprek voor met ‘ [medeverdachte 6] ’ en vraagt mij of ik [medeverdachte 6] ken. Ja.

Ik heb met veel mensen gepraat over wapens en wat de waarde is.

Ik ken wel mensen die wapens kunnen afstellen. U vraagt mij of ik wel eens iets liet afstellen door iemand die ik ken. Mijn bereik was groot.

U houdt mij een Whatsappgesprek voor met ‘ [medeverdachte 3] ’. Dat zal iemand van mijn werk van vroeger zijn geweest.

U toont mij de foto’s 34, 53 en 54 en zegt mij dat de politie het wapen op deze foto’s beschrijft als een HD 22c 3D geprint vuurwapen. Ik heb ooit die foto gehad.

U houdt mij voor dat je uit de gesprekken met ‘ [medeverdachte 5] ’ en ‘ [medeverdachte 1] ’ de indruk zou kunnen krijgen dat ik aan de ene kant bezig ben om wapens te bestellen bij ‘ [medeverdachte 5] ’ en dat ik aan de andere kant probeer om deze vervolgens aan ‘ [medeverdachte 1] ’ te verkopen. Als u dat zegt dan zou dat kunnen.

U toont mij de foto’s 47-50 en 55. Hierop zijn wapens te zien die bij de doorzoeking in mijn woning zijn aangetroffen in de kluis.

De inbeslaggenomen Huawei telefoon heb ik teruggekregen. Op de inbeslaggenomen Samsung telefoon staan foto’s van mijn kind die ik graag terug wil hebben.

Ten aanzien van feit 3

Het hof volstaat, gelet op de omstandigheid dat de verdachte het bewezenverklaarde feit heeft bekend en dienaangaande geen vrijspraak is bepleit, met de navolgende opgave van de bewijsmiddelen conform het bepaalde in artikel 359, derde lid, tweede volzin, van het Wetboek van Strafvordering:

Bewijsoverwegingen

Ten aanzien van feit 2

De verdediging heeft ter terechtzitting in hoger beroep bepleit dat de verdachte wordt vrijgesproken van het onder 2 tenlastegelegde feit. Daartoe is, op gronden zoals nader in de pleitnota verwoord, in de kern aangevoerd dat het dossier onvoldoende wettig bewijs bevat om tot een bewezenverklaring van dit feit te komen. Volgens de verdediging kan handel in wapens en munitie niet worden aangetoond op basis van enkel de WhatsAppberichten en het bezit van de in de schuur aangetroffen wapens. Uit geen enkel WhatsAppbericht volgt in de visie van de verdediging dat sprake zou zijn van een geslaagde transactie van een vuurwapen waarvan vaststaat dat het een verboden wapen betreft. Op basis van de WhatsAppberichten zou bovendien niet duidelijk worden of de verhandelde wapens al dan niet legaal waren. Voorts bevat het dossier, behoudens de WhatsAppberichten, geen (ondersteunend) bewijs voor de handel in wapens en munitie.

Het hof overweegt dienaangaande als volgt.

In het WhatsAppgesprek tussen de verdachte en ‘ [medeverdachte 3] ’ wordt gesproken over de verkoop van een pistool van het merk Blow, model f92. De verdachte stuurt [medeverdachte 3] een foto van voornoemd wapen en spreekt met [medeverdachte 3] een prijs van € 800,00 af. Op basis van de WhatsAppberichten stelt het hof vast dat de verdachte en [medeverdachte 3] elkaar naar aanleiding hiervan op 12 januari 2021 in Maastricht bij de [winkel] hebben getroffen. Uit het voorgaande volgt naar het oordeel van het hof voldoende dat de verdachte dit wapen heeft verhandeld.

Uit het WhatsAppgesprekken tussen de verdachte en ‘ [medeverdachte 5] ’ volgt voorts dat de verdachte bij ‘ [medeverdachte 5] ’ informeert over de prijs van semiautomatische 3D geprinte vuurwapens en dat de verdachte bij die [medeverdachte 5] twee van zulke wapens bestelt, die hij – blijkens het WhatsAppgesprek met ‘ [medeverdachte 1] ’ – voornemens was om met winst aan die ‘ [medeverdachte 1] ’ door te verkopen. Hieruit volgt naar het oordeel van het hof dat de verdachte heeft onderhandeld over de aan- en verkoop van deze semiautomatische wapens. In het bijzonder volgt uit deze gesprekken dat de verdachte het wapen bij ‘ [medeverdachte 5] ’ kan bestellen voor € 550,00 zonder demper en voor € 700,00 met demper. De verdachte vraagt of het mogelijk is om de prijs te laten zakken als hij er meer afneemt en noemt dan 5, 10, 15 en 20 stuks. In het gesprek dat verdachte ondertussen met ‘ [medeverdachte 1] ’ voert, biedt hij een zelfde wapen aan voor een prijs per stuk van € 800,00 zonder demper en € 950,00 met demper. Ook heeft de verdachte aan dat hij er “zoveel kan krijgen als hij wil” en dat als er 5 stuks worden afgenomen, de prijs € 750,00 is zonder demper. De verdachte heeft met zijn handelen dus duidelijk een winstoogmerk. In een gesprek met ‘ [medeverdachte 6] ’ zegt de verdachte dat hij er volgende week “tot 5 heeft” en dat hij ze al weg heeft ook.

Het hof heeft ook acht geslagen op andere fragmenten uit de WhatsAppgesprekken tussen de verdachte en ‘ [medeverdachte 6] ’, waarin de verdachte onder andere foto’s stuurt van een Tula Arsenal Izhevsk, type Nagant, model 1895 en een Česká zbrojovka (CZ), model 27. De verdachte vraagt [medeverdachte 6] wat deze wapens kunnen opleveren. Op het antwoord van [medeverdachte 6] dat hij verwacht dat de Tula Arsenal Izhevsk, type Nagant, model 1895, circa € 500,00 zal opleveren, antwoordt de verdachte dat € 500,00 het niet gaat worden en dat € 800,00 en een onsje mooie wiet ook goed is. Hierop reageert [medeverdachte 6] dat hij het wapen voor € 1.500,00 te koop heeft aangeboden. Ook hieruit leidt het hof af dat de verdachte heeft onderhandeld over de verkoop van vuurwapens.

Voor zover de verdediging heeft willen betogen dat slechts één wettig bewijsmiddel voorhanden is, te weten de WhatsAppgesprekken, faalt dit betoog. Het hof baseert zijn oordeel niet uitsluitend op deze gesprekken, maar tevens op andere bewijsmiddelen, waaronder de verklaringen van de verdachte zelf. De verdachte heeft immers verklaard dat hij wapens heeft verkocht en dat hij niet over een vergunning, ontheffing of erkenning voor wapens en munitie beschikte. Ook heeft hij verklaard dat hij een aantal pogingen heeft gedaan om de Tula Arsenal Izhevsk, type Nagant, model 1895 en Česká zbrojovka (CZ), model 27, die door de politie in zijn kluis zijn aangetroffen, te verkopen. Het enkele feit dat deze verkoop kennelijk niet geslaagd is, doet niet af aan het oordeel van het hof dat de verdachte, gelet op het aantal hierop toegesneden gesprekken en de blijkens een of meer van die gesprekken nagestreefde winst, in de uitoefening van een bedrijf via WhatsApp heeft onderhandeld over de verkoop van wapens.

Dat de hiervoor bedoelde wapens niet legaal waren, in de zin dat verdachte niet bevoegd was de handelingen te verrichten die bewezen zijn verklaard, volgt naar het oordeel van het hof tevens uit het proces-verbaal van bevindingen d.d. 12 november 2024, waarin verbalisant [verbalisant 2] concludeert dat deze wapens alle behoren tot categorie III van de Wet wapens en munitie, welk proces-verbaal het hof eveneens als bewijs heeft gebezigd.

Onder feit 2 primair wordt de verdachte verweten te hebben gehandeld 'in de uitoefening van een bedrijf' als bedoeld in artikel 9 van de Wet wapens en munitie. Het hof overweegt onder verwijzing naar het arrest HR 28 oktober 2020, ECLI:NL:HR:2020:1693, NJ 2021/87 m.nt. H.J.B. Sackers dat het hier bedoelde 'uitoefenen van een bedrijf' ook activiteiten kan omvatten die door natuurlijke personen worden verricht. Het hof acht bewezen dat de verdachte ter zake van de onder feit 2 primair bewezenverklaarde wapens heeft gehandeld 'in de uitoefening van een bedrijf' nu gelet op de hoeveelheid, frequentie en inhoud van de appgesprekken die de verdachte heeft gevoerd er sprake was van commerciële activiteiten die geregeld plaatsvonden en overduidelijk tot doel hadden het verdienen van geld.

Het hof is, gelet op het voorgaande, van oordeel dat het tot vrijspraak strekkende verweer van de verdediging wordt weerlegd door de inhoud van de hiervoor opgenomen bewijsmiddelen. Het hof verwerpt het tot vrijspraak strekkende verweer in al zijn onderdelen.

Resumerend acht het hof, op grond van het vorenoverwogene en de gebezigde bewijsmiddelen, in onderling verband en samenhang bezien, wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het onder 2 primair tenlastegelegde heeft begaan.

Ten aanzien van feit 1 en feit 3

De beslissing dat het bewezenverklaarde door de verdachte is begaan, berust op de feiten en omstandigheden als vervat in de hierboven bedoelde bewijsmiddelen in onderlinge samenhang beschouwd.

Elk bewijsmiddel wordt – ook in zijn onderdelen – slechts gebruikt tot bewijs van dat bewezenverklaarde feit, of die bewezenverklaarde feiten, waarop het blijkens zijn inhoud betrekking heeft.

Strafbaarheid van het bewezenverklaarde

Het onder 1 bewezenverklaarde wordt als volgt gekwalificeerd:

mishandeling, begaan tegen zijn levensgezel.

Het onder 2 bewezenverklaarde wordt als volgt gekwalificeerd:

handelen in strijd met artikel 9, eerste lid, van de Wet wapens en munitie en het feit begaan met betrekking tot een vuurwapen van categorie III,

meermalen gepleegd.

Het onder 3 bewezenverklaarde wordt als volgt gekwalificeerd:

handelen in strijd met artikel 26, eerste lid, van de Wet wapens en munitie en het feit begaan met betrekking tot een vuurwapen van categorie III,

meermalen gepleegd.

Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het bewezenverklaarde uitsluiten. De feiten zijn strafbaar.

Strafbaarheid van de verdachte

Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluiten. De verdachte is daarom strafbaar voor het hiervoor bewezenverklaarde.

Op te leggen sanctie

Het hof heeft bij de bepaling van de op te leggen straf gelet op de aard en de ernst van hetgeen bewezen is verklaard, op de omstandigheden waaronder het bewezenverklaarde is begaan en op de persoon van de verdachte, zoals een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting naar voren is gekomen. Daarnaast is gelet op de verhouding tot andere strafbare feiten, zoals onder meer tot uitdrukking komt in de hierop gestelde wettelijke strafmaxima en in de straffen die voor soortgelijke feiten worden opgelegd.

Meer in het bijzonder overweegt het hof het navolgende.

Ten laste van de verdachte is bewezenverklaard dat hij zich schuldig heeft gemaakt aan mishandeling van zijn levensgezel [slachtoffer] (feit 1), het zonder erkenning in de uitoefening van een bedrijf verhandelen van vuurwapens en onderhandelen over de aankoop, verkoop en/of levering van vuurwapens (feit 2) en het voorhanden hebben van vuurwapens (feit 3).

Met het plegen van de mishandeling heeft de verdachte een inbreuk gemaakt op de lichamelijke integriteit van zijn ex-partner en gehandeld zonder zich te bekommeren om de verstrekkende gevolgen van zijn gedrag, waaronder pijn en letsel aan de zijde van het slachtoffer.

Het onbevoegd voorhanden hebben en verhandelen van vuurwapens is maatschappelijk onaanvaardbaar vanwege de grote dreiging die daarvan uitgaat voor anderen. Het brengt het onaanvaardbare risico’s voor de veiligheid van personen, zoals verdachte in een andere zaak ook zelf aan den lijve heeft ondervonden, en gevoelens van onveiligheid in de samenleving met zich en vormt het derhalve een ernstige inbreuk op de rechtsorde. Het hof rekent het de verdachte dan ook aan dat hij heeft gehandeld zoals bewezen is verklaard.

Het hof heeft acht geslagen op de inhoud van het uittreksel uit de Justitiële Documentatie d.d. 16 maart 2026, betrekking hebbende op het justitiële verleden van de verdachte, waaruit blijkt dat de verdachte eerder, namelijk in 2018, onherroepelijk is veroordeeld ter zake van handelen in strijd met artikel 26, eerste lid, van de Wet wapens en munitie tot een deels onvoorwaardelijke gevangenisstraf. Deze eerdere veroordeling heeft de verdachte er kennelijk niet van kunnen weerhouden opnieuw soortgelijke strafbare feiten te plegen. Het hof rekent dit de verdachte aan.

Het hof heeft tevens acht geslagen op de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, voor zover daarvan ter terechtzitting is gebleken. De verdachte heeft in dit verband naar voren gebracht dat de relatie met zijn ex-partner sinds kort is verbroken en dat hij zijn dochter vrijwel nooit ziet, maar wel telefonisch contact met haar heeft. De huur van de woning waar de verdachte voorafgaand aan zijn detentie verbleef, is opgezegd. De verdachte heeft voorts verklaard dat hij, indien hij op korte termijn in vrijheid zou worden gesteld, verder wil gaan met het behalen van zijn vrachtwagenrijbewijs en dat hij anders overweegt om weer te gaan werken in het grondverzet. Vanaf 2017 was de verdachte werkzaam als kraanmachinist.

Het hof heeft tot slot acht geslagen op de schriftelijke verklaring van de heer [reclasseringswerker] van Reclassering Nederland en de reclasseringsadviezen d.d. 23 februari 2023 en 1 augustus 2024. Uit het meest recente reclasseringsadvies volgt dat de risico’s op recidive en letsel worden ingeschat als gemiddeld en het risico op onttrekken aan de voorwaarden als hoog. De reclassering beschrijft dat de verdachte problemen ondervindt op enkele praktische leefgebieden en dat hij kampt met ADHD en een persoonlijkheidsstoornis met borderline en antisociale trekken.

Het hof weegt, net als de rechtbank, in het nadeel van de verdachte mee dat hij de onderhavige strafbare feiten heeft gepleegd terwijl zijn voorlopige hechtenis in het kader van een andere strafzaak, waarin hij verdacht werd van soortgelijke strafbare feiten (parketnummer 20-001266-24 en in eerste aanleg parketnummer 02-111570-23), was geschorst. Het hof zal bij het bepalen van de op te leggen straf echter in het voordeel van de verdachte rekening houden met de omstandigheid dat het hoger beroep van voornoemde strafzaak (parketnummer 20-001266-24) om organisatorische redenen niet gelijktijdig is aangebracht met de onderhavige strafzaak, terwijl dat aanvankelijk wel de bedoeling was. In die eerdere zaak is de verdachte inmiddels veroordeeld. Die veroordeling is ten tijde van het wijzen van dit arrest niet onherroepelijk. Artikel 63 van het Wetboek van Strafrecht is desalniettemin van toepassing.

Naar het oordeel van het hof kan ondanks het voorgaande, in het bijzonder gelet op de ernst van het bewezenverklaarde en in verband met een juiste normhandhaving, niet worden volstaan met een andere of lichtere sanctie dan een straf die een onvoorwaardelijke vrijheidsbeneming van de hierna te vermelden duur met zich brengt.

Het hof heeft minder bewezen verklaard dan door de advocaat-generaal is gevorderd. Alles afwegende acht het hof een gevangenisstraf voor de duur van 24 maanden, met aftrek van de tijd die de verdachte in voorarrest heeft doorgebracht, passend en geboden.

Tenuitvoerlegging van de op te leggen gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat de verdachte in aanmerking komt voor deelname aan een penitentiair programma, als bedoeld in artikel 4 van de Penitentiaire beginselenwet, dan wel de regeling van voorwaardelijke invrijheidsstelling, als bedoeld in artikel 6:2:10 van het Wetboek van Strafvordering, aan de orde is.

Beslag

Uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken dat bij gelegenheid van het vooronderzoek een telefoon van het merk Samsung (Omschrijving: PL2100-2024076935-2192328) onder de verdachte in beslag is genomen.

Het hof zal ten aanzien van deze inbeslaggenomen en nog niet teruggegeven telefoon de teruggave aan de verdachte gelasten, nu naar het oordeel van het hof het strafvorderlijk belang zich daar niet langer tegen verzet.

Toepasselijke wettelijke voorschriften

De beslissing is gegrond op de artikelen 57, 63, 300 en 304 van het Wetboek van Strafrecht en de artikelen 9, 26 en 55 van de Wet wapens en munitie, zoals deze ten tijde van het bewezenverklaarde rechtens golden dan wel ten tijde van het wijzen van dit arrest rechtens gelden.

Het hof:

vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht;

verklaart de dagvaarding partieel nietig, te weten ten aanzien van de onder feit 2 primair en subsidiair, telkens onder het zeventiende gedachtestreepje opgenomen zinssnede “een of meer andere wapens”;

verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het onder 1, 2 primair en 3 tenlastegelegde heeft begaan;

verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij;

verklaart het onder 1, 2 primair en 3 bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar;

veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 24 (vierentwintig) maanden;

beveelt dat de tijd die door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in enige in artikel 27, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht bedoelde vorm van voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht;

gelast de teruggave aan de verdachte van het in beslag genomen, nog niet teruggegeven voorwerp, te weten 1 STK telefoontoestel (Omschrijving: PL2100-2024076935-2192328, Samsung).

Aldus gewezen door:

mr. R.G.A. Beaujean, voorzitter,

mr. A.C. Bosch en mr. H.A.T.G. Koning, raadsheren,

in tegenwoordigheid van mr. A. Burgmeijer, griffier,

en op 3 april 2026 ter openbare terechtzitting uitgesproken.

Mr. Burgmeijer is buiten staat dit arrest mede te ondertekenen.